Paranoia (FreeStyle)

تنگه دلم واسه دلخوشی با چیزای کوچیک واسه یه خنده از ته دل واسه ذوقی که داشتم برا رسیدن به آرزوم که رفت ته گِل واسه روزایی که از سر خوشی تا خرخره می کردیم مست شب عید واسه اینکه صبح به صبح از هر دهنی گوشام، خبرای بد نشنوه هی حتی واسه اون که حرف زد و نموند سرش منی که آدما اَ خودشون نروندنش اینجا پیرتره هرکس جوون تره این بهار از پاییزم خزون تره واسه فکری که با هیچ سندی آزاد نشد دلی که با هرچی ساخته و آباد نشد روزایی که هنو قهر نبود با ما رویا هنو نکرده بود خفتم پارانویا دلم واسه روزایی که دست مون بی نمک نبود نمی دونستم آدما میرن از پهلوم روزایی که پاهام انقدر بی رمق نبود تیک و تاک ثانیه ها بی هدف نبود هنو تنگه؛ واسه روزایی که نمی دونستیم زیر پاهامون زمین جنگه روزایی که هنو نمی فهمیدم چرا میگن هرچی سنگه، مال پای لنگه تنگه دلم واسه روزایی که توپ بود کارمون فحش نمی دادیم اما خوب بود حال مون می شد کرد خیلی زود خوشحال مون نمی اومد اَ دهنش خون خودکارمون روزایی که موهام هنو سفید نبود نبود از اشک و بی خوابی زیر چشه کبود نمی کرد هرکی تا می رسید رنگت حتی واسه خنده ی مردمم تنگه دلــم