SAZ

تو دریایی و من قطره تو یه کوهی و من صخره اصلا تو خوبی من بد من اونم که دنیا رو نمی فهمه تو این دنیایی که یکی پادشاهه و اون یکی برده من واسه دلم زنده ام اونم خوشحاله از کاری که کرده منم و یه آسمون صاف شده سقف واسه خونه هام منم و یه قلم و ورق و دستای پشت پرده منم اون پسرک خام پسر ناخلف بابام واسم هم مهم نیست امروز جمعه ست یا سه شنبه گور بابای غم من می رسم به چیزی که لایقم شاید توی زندگیم هم له شدم ولی تموم میشه با خنده منم و صدای من این صدامه که می مونه جای من من که رفتنی ام و بعد رفتنم معلوم می شه کی حقّه

منم و زمین صاف راه میرم اون می چرخه آروم زیر پام زندگی سخته ولی ببین که خوشحالم من با این رخ بی نقاب با این زبون سرخ و سر سبز میگم باز که یه یاغیم ولی ببین که خوشحالم من

فکرشم نمی کردم که یه روزی روزگاری بعداً زل بزنم تو چش مشکلاتمو بهشون بگم که خوشبختم آخ که توی احمق خوشحالی از روزای سختم وقتی خوشیمو می بینی گر می گیری و من تو قدم بعدم منم و این تن بی گناه می نویسم زیر نور ماه پشیمونم نشدم هیچوقت از کارایی که کردم منم و این کله خراب منم و این لیوان شراب منم و این حرفایی که بیرون می زنه اَ قلبم فقط با یه لبخند میشه خیلی مشکلاتو حل کرد اگه آدمایی مثل تو نباشن که نمک بپاشن روی زخمم بگو کدوم ور در خونه ست فرقش چیه نمی دونم وقتی قصه به ته برسه من همون کلاغ بی خونه م

منم و زمین صاف راه میرم اون می چرخه آروم زیر پام زندگی سخته ولی ببین که خوشحالم من با این رخ بی نقاب با این زبون سرخ و سر سبز می گم باز که یه یاغی ام ولی ببین که خوشحالم من

همه با هم غریبن فقط چشارو بستن و چریدن آدما از کنار هم رد شدن ولی حتی همدیگه رو ندیدن به هم می گن عزیزم ولی شاید فقط از رو غریزه ست اونا فقط می خوان رو هم بخوابن تا اینکه بفهمن ماده و نری هست منم بین دروغ و کلک منم مثل چرخ و فلک مثل رفیقای شبیه آدمم دور خودم چرخیدم منم تو این بوم پر رنگ منم تو این صلح مثل جنگ تو این زندگی مثل مرگ به دنبال حقیقت بعد از این شهر پر دود بعد از این گنبد کبود شاید یه جفت بال بهم بدن و یه جایی واسه پریدن داداشا و خواهرای من یعنی همین آدمای بد زندگیمو کشتن ولی من

منم و زمین صاف راه میرم اون می چرخه آروم زیر پام زندگی سخته ولی ببین که خوشحالم من با این رخ بی نقاب با این زبون سرخ و سر سبز می گم باز که یه یاغی ام ولی ببین که خوشحالم من