Chashme Bi Baraabar

تفاوتی نمی کند بنفشه با حضور تو ببین که در نگاهِ من یک شاخه پیداست اثر ندارد این غزل اگر نه در هوایِ توست که بی صدایِ پای تو این کوچه تنهاست عذابِ بی تو ماندنم ترانه ای نمی شود بمان که هر عبور تو هم سوی رویاست مرا به بندِ غم نده به شِکوه پاسخم نده ببین که این شبانه هم بی شوقِ فرداست به جرعه های ساغرت به چشم بی برابرت به شعله های آذرت دل می سپارم مرا به موطنم بده وطن به بودنم بده که در نَشیبِ جاده های بی سوارم عذابِ بی تو ماندنم ترانه ای نمی شود بمان که هر عبور تو هم سوی رویاست مرا به بندِ غم نده به شِکوه پاسخم نده ببین که این شبانه هم بی شوقِ فرداست به جرعه های ساغرت به چشم بی برابرت به شعله های آذرت دل می سپارم مرا به موطنم بده وطن به بودنم بده که در نَشیبِ جاده های بی سوارم به جرعه های ساغرت به چشم بی برابرت به شعله های آذرت دل می سپارم مرا به موطنم بده وطن به بودنم بده که در نَشیبِ جاده های بی سوارم