Soroudeh Afarinesh

به دنبال کدامین قصه و افسانه می گردی در این بیغوله رد پایی از یاران نمی یابی چراغ شیخ شد خاموش و این افسانه روشن شد که در شهر ددان میراثی از انسان نمی یابی

در دو روز عمر کوته سخت جانی کردم با همه نامهربانان مهربانی کردم همدلی هم آشیانی هم زبانی کردم بعد از این بر چرخ بازیگر امیدم نیست، نیست آن سرانجامی که بخشاید نویدم نیست، نیست هدیه از ایام جز موی سپیدم نیست، نیست

من نه هرگز شکوه ای از روزگاران کرده ام نه شکایت از دورنگی های یاران کرده ام گرچه شکوه بر زبانم، می فشارد استخوانم من که با این برگ ریزان روز و شب سرکرده ام صد گل امید را در سینه پرپر کرده ام دست تقدیر این زمانم، کرده همرنگ خزانم

پشت سر پل ها شکسته، پیش رو نقش سرابی هوشیار افتاده مستی، در خرابات خرابی مهربانی کیمیا شد، مردمی دیریـست مرده سرفرازی را چه داند، سر به زیری سرسپرده می روم دل مردگی ها را ز سر بیرون کنم گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم بر کلام ناهماهنگ جدایی خط کشم در سرود آفرینش نغمه ای موزون کنم

در دو روز عمر خود بسیار هرمان دیده ام بس ملامت ها کز این نامردمان بشنیده ام سر دهد در گوش جانم موی همرنگ شبانم من که عمر رفته بر خاکستر غم چیده ام زین سبب گردی ز خاکستر به خود پاشیده ام گر بمانم یا نمانم، بنده پیر زمانم گر بمانم یا نمانم، بنده پیر زمانم