Daygard - Ayine (feat. Rez)

مبهوت چشماشم تو اوج دوست داشتن متنفرم ازش یه حس دو گانه ست دو ورم باکه ولی میسوزم بی باکم راضی ام به سهمم میخورم، قار و قور نکرد شکمم لای دردا سفره پهن نبود میزدیم دو لقمه لپشو میکشیدن، دوس نداشت تپل شه مجرای نفس تنگ،هواش آلوده قورت میداد أ (از) دهن، هضم میکرد با مشکل میجویید شمرده، میپرسید چرا جواب میدادم بهش لابد دونه هات درشته قوت غالبش درد، مُسَکن هوای سرد فصلا رو میشمرد، عازم سفر بلیطش یه طرفست، زمان دریا بود و شناگر خسته دست و پا می زد دوس نداشت تو کثافت غرق شه آیینه شکستنی بود و دلش بچه زل میزد توش، یه سطح صیقل شده مسئله گُنگه، چشاشو میمالید

آیینه منو ببر آیینه منو ببر با خودت آیینه منو ببر آیینه منو ببر،با خودت

روبه رومه، شاد و خندون نه اخمی هست نه خم تو ابروم از اول تا الآن با من موند هی میگم چقد شبیه من بود گفتم همه لحظه ها رو میبینمش رشد میکنه،بار میده،میچینمش میشه دونه واسه نسلای بعد رو سطح جیوه ای صاف میبینمش من همونم اون میشه پیر هی به سر و وضعش میدی گیر من توشُ میبینم،یه شیرِ تو قفس یه لیوان توی دست،تو لیوان پُرِ شیر میریم پایین با هم،رو این شیب من مثِ اشک،اون مثِ یه قطره میچکیم گفتم بخار بشم،که دیگه نبینمش دیدم اون دستی که ما رو میکشید مسئله همچنان گُنگه،اما حکایت باقیست