Soghoot

میاد روزی که سیمرغ ایران بالاشو کرده باز که دیگه مردممون نشن قتل عام

می شکنه طلسم نسل ما پیش ما خالیه جای همه شون جزو خوبای تاریخن همه رفته ها رو تخت بیمارستان می زنن تیر خلاص حیله گرا سیب طلا نشون میدن زیر ابا رگ آدما هفتا رو می زنن با تیغ حلال هفتاد و دو ملتو کشتن کجای سینه زن ها لایه داده مردم گم میشه آژیر گشت مأموراتون پاره میشن زیر ماشین خشم

این دفعه گلستان نشد آتیش رشت ولی ضحاک فریدون بالاخره پا میشه تشت سر می کشه به فلک آتیش کینه ی آدما مسجداتون می سوزن مثل سینه ی مادرا طعم خون جوونا رو می چشه جانماز

ستون دینو می شکنه خیزش کافرا با لباس عزا مادر می رسه کنار مزار هرکی بیشتر بکشه می گیره کلاش طلا قهرمان اونیه که پشت درو خالی نکرد وقتی کوبیده میشد چماق سپاه به درا

بار جنازه و جسده زیر شهرت دختر نوزاد تا پیرمرد پسر میشه بی پدر، پدر میشه بی پسر لباسامون سیاه تر نیمه شب تله جنین می جوشه تو دیگ مرگ عین مجاهدین دشمن ایرانیایین می رین عراقی ها رو واسه کی میارین رسته جیره خور ساز بی خیالی ایران داره می میره

تنفس مصنوعی میدن با گاز شیمیایی

سقوط، با همین از شمال تا جنوب بالاخره فرو می رید تو خون رسیده کاردا به استخون شما می رید و ما می مونیم شیر و خورشید دوباره می کنه طلوع سقوط، با همین از شمال تا جنوب بالاخره فرو می رید تو خون رسیده کاردا به استخون شما می رید و ما می مونیم شیر و خورشید دوباره می کنه طلوع

از دود تفنگاشون مه شه

توی جوب خون شناور کشه سر کی گفته مشکل ما معیشت جیب آبدانان دونه های برنج از آسمون می باریدن مثل برف گوشت ملت پزریه روی شعله اجاق تو تاریخ ایران پشیزه دوره ی شما تیرو می زدن تو گلو موقع شعار تولدتون دلیل توبه خداست حیف خاک ایران ها خون میره ته لجن بعد سقوط زندگی می چسبه مثل کره عسل قسمت قشنگ قصه انقلاب اینه

شما می مونید ولی پیچید به بازی سگ عسل جون ملت افتاده مثل پول تو جیبا زن کشی می کنن برسن به موی حوری ها

حرف دل همه مون بود خون رو دیوار آسمون شهر رو روشن می کرد نور گوشی ها

گربه رو با تیر نزدن بدون منظور اسلامو چکوندن به ما به زور سر کوب خون، با هیچی پاک نمیشه حتی سپاه کل شهر رو بشوره هر روز وطن زخامو مشترکه درد همه ست نشونم رو روی سر نظام هفت نفس آبی میشه رو نقشه دوباره رنگ عرش ما نه آنیم که زبونی کشیم از چرخ فلک

سقوط، با همین از شمال تا جنوب بالاخره فرو می رید تو خون رسیده کاردا به استخون شما می رید و ما می مونیم شیر و خورشید دوباره می کنه طلوع سقوط، با همین از شمال تا جنوب بالاخره فرو می رید تو خون رسیده کاردا به استخون شما می رید و ما می مونیم شیر و خورشید دوباره می کنه طلوع

مامان، من میرم مامان من میرم اما همیشه با توام پروانه بنفشی دیدی منم ابرهایی در آسمان دیدی منم گلی که بر سر راحت افتاد منم