Nabz

سرگذشتمو از آینده بپرس من گذشتم از گذشتم نوشتن تنهاییِ پنجه بود گذشتم از هر دو دستم

زندگی مثل یک زن تو اسارت ذره ذره داشت میپلاسید سختی با خیال خراش داشت هیکل منو میتراشید

زبون به صحبت باز نشد جایی ک محفل محفلِ صحبت نبود پشیمون نیستم از گشنگیام چون حسرت لایقِ خوردن نبود

اکنون بی خبر از ما بود تو شهری قاصدک های خبرچین کدوم لب احیامون کرد توی لحظه های نفس گیر

عنکبوت چه تاری تنید تاریخ چه شرح حالی خرید گیر نکردیم حشره نبودیم تو استخون سرما میخزید

ولی التماس گرما برا ما هم معنی خفت بود ایستاده روی پا یخ زدیم و این تعریف غیرت بود شد یا نشد من سعیمو کردم، اگه نفیمون کردن تو دنیای منطق و اعداد، گرفتم قلبمو دستم بی معنا بوده برام که روی گل فرش این و اون بشینم تو دنیای مصرف مطلق گلیممو از آب بیرون کشیدم

شاعری شیوه زیستن ماست سرگرمی نبوده این همه سال راه دیدنو که همه از برن تفاوت بود توی دیدن راه بلندگوها ما رو انتخاب نه ما بلندگومونو انتخاب کردیم

بیننده ها بی خاصیت بودن از دیده شدن اجتناب کردیم من رها بودم توی حبسم تو آزاد بودی توی زندون

دنیای فکرِ تو چهار چوب داشت من هم میزبان هم مهمون مسیرای مستقیم آسون ترینان همه وعده میدن بهت میدون

من زاده پیچ و خمم آخرین میدونِ دیدنی کِی بود هم جذرم هم، مَدم سخته گیر بیاد هم قدم

من قبول کردم رنجامو و اثر ساختم از هر دردم هیچوقت راضی نبودم چون خونه رضایت سقفی نداره تعیین سقف یعنی سکون سکون تو من یکی معنی نداره

دهن تیربار واژه هاست، انبار ناتموم رسالت روی شونه های ما مونده کلی کار ناتموم شد یا نشد من سعیمو کردم

اگه نفیمون کردن تو دنیای منطق و اعداد گرفتم قلبمو دستم ضربت تیزیِ نهی به جرم حضور تغییر نکردم هیچوقت به حکم امور میزنه نبضم، میزنه نبضم، میزنه نبضم