Toe Ei Pari Kojaiee

شبی که آواز نی تو شنیدم چو آهوی تشنه پی تو دویدم دوان دوان تا لب چشمه رسیدم نشانه ای از نی و نغمه ندیدم تو ای پری کجایی؟ که رخ نمینمایی از آن بهشت پنهان، دری نمیگشایی من همه جا، پی تو گشته ام از مه و مهر، نشان گرفته ام بوی تو را، ز گل شنیده ام دامن گل، از آن گرفته ام تو ای پری کجایی؟ که رخ نمینمایی از آن بهشت پنهان، دری نمیگشایی دل من، سرگشته تو نفسم، آغشته تو به باغ رؤیاها، چو گلت بویم در آب و آئینه، چو مه ات جویم تو ای پری کجایی؟ در این شب یلدا، ز پی ات پویم به خواب و بیداری، سخنت گویم تو ای پری کجایی؟ مه و ستاره درد من میدانند که همچو من پی تو سرگردانند شبی کنار چشمه پیدا شو میان اشک من چو گل وا شو تو ای پری کجایی؟ که رخ نمینمایی از آن بهشت پنهان، دری نمیگشایی