Simin Bari

سیمین بری، گل پیکری، آری از ماه و گل، زیباتری، آری همچون پری، افسونگری، آری دیوانه رویت منم، چه خواهی دگر از من سرگشته کویت منم، نداری خبر از من

هر شب که مه بر آسمان گردد عیان دامن کشان گویم به او راز نهان که با من چه ها کردی به جانم جفا کردی

هم جان و هم جانانه ای اما در دلبری افسانه ای اما اما ز من بیگانه ای اما آزرده ام خواهی چرا، تو ای نو گل زیبا افسرده ام خواهی چرا، تو ای آفت دلها

عاشق کشی شوخی فسونکاری شیرین لبی اما دل آزاری با ما سر جور و جفا داری میسوزم از هجران تو، نترسی ز اه من در خرمن و دامان تو، چه باشد گناه من

دارم ز تو نا مهربان شوقی به دل شوری به جان میسوزم از سوز نهان ز جانم چه میخواهی نگاهی به من گاهی

یا رب برس امشب به فریادم بستان از ان نامهربان دادم بیداد او برکنده بنیادم گو ماه من از آسمان، دمی چهره بنماید تا شاهد امید من، ز رخ پرده بگشاید