ترانه و شعر با صدای Kiosk
هزار فرسنگ رفتی و پیچ آخر رو اشتباه پیچیدی به همه جا سر زدی و به هیچکجا نرسیدی همیشه تقصیر بقیه بود، تصمیمهاش ولی واسه خودت بود هرچی میدیدی میخواستی، منم همهچیم رو دادم کَمِت بود
میگفتی عشق مثلِ بهاره / تو دلم پر از پروانهست بیتوبودن محاله / زندگی چه شاعرانهست بهار میاد و میره / این طبیعتِ روزگاره وقت جدایی که شد هرکی دنبال بهانهست
هیچوقت نخواستی بفهمی فرق بین تنهایی و تنها بودن اینرو صدبار شنیدی: ساختن سختتره از سوزوندن جای یهکسایی رو میشه عوض کرد، جای یهکسایی همیشه خالیه تا نزدیکِ قلّه هزار قدم و واسه سقوط یهقدم کافیه
میگفتی عشق مثلِ بهاره / تو دلم پر از پروانهست بیتوبودن محاله / زندگی چه شاعرانهست بهار میاد و میره / این طبیعتِ روزگاره وقت جدایی که شد هرکی دنبال بهانهست
هزار فرسنگ رفتی و پیچ آخر رو اشتباه پیچیدی به همه جا سر زدی و به هیچکجا ...