Omidam Ra

وقتش رسیده ببینی با کی طرفی یه سَرکش و یاغیه ایده آلیست متولد قلب پایتخت لای دست و پای فقر بچگی نکردو شد مرد راه سخت الواتی طی سوالا رسیدن قول دادم به خودم که همه دوراهارو میرم هم کَف خوابی کردم هم اونبالاهارو دیدم فهمیدم پا نشم نه به دار و نه به بار تَش ا کف کف ساختم با قدرت راهشو هم خاک شدم هم خوردم خاکشو حتی بازیو باختم بردم حالشو با اینکه کشتی گیر با باخت بد رابطش ترک کردم که هدفا عملی شن الان سلامت هار ترم از همیشم نفس آخر کدومه من هستم ابدیشم بالاخره انسان میام بیرون از این در باغ وحشی

امیدم را خورد کردن تو سرم ولی با تیکه خورده هاش زخمی شدن امیدم را نیش زدن کشتن تا اونقدر مار خوردم که افعی شدم امیدم را بستم به خودت کار من نبود ناخدای کشتی شدن امیدم را نا امید نکن؛ بهترینو میخوام بذا کنار مشتیشو پس

تو که شاهدی تا کجاها بگایی کشیدم تا ته جیبا 10/15 تا هزاری بچینم سر خونواده سلامت که حلال وار بهم یاد ندادن پا کاسه گدایی بشینم حتی تراکتم دادم خب چیه مگه! هنوز جواب من به نون دزدیه نهِ! حلال به مو رسید ولی هیچوقت پاره نشد ببين سقف آرزوهای من عمق دید منه! گفتم اراده کن، هوسو اداره کن، هدفو اضافه کن دل خطر، خشاب پر، نترس از هر صدای بمب هرچی بکاریه سزای تو فقط به تو آینه ها گلایه کن صد جا خالیه و یه جایی پر کلاتو قاضی کن میگی الهی شکر شکر که مشکلات گندن؟چون کوچیکتن! آدما خودشون روزی بگیرن منتظر نباش بت روزی بدن میگی تنهام؟ د نه د کل کائنات یه جا تو تیمتن امید ساختنیه رفیق! فرصتا تو جیبتن.

امیدم را مگیر از من خدایا ، خدایا ، خدایا خورد کردن تو سرم ولی با تیکه خورده هاش زخمی شدن امیدم را نیش زدن کشتن تا اونقدر مار خوردم که افعی شدم امیدم را بستم به خودت کار من نبود ناخدای کشتی شدن امیدم را نا امید نکن؛ بهترینو میخوام بذا کنار مشتیشو پس امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا دل تنگ مرا مشكن خدايا خدايا خدايا