Hasbi Allah

تکیه به عرش داده ای به این زمانه خیره ای چقدر آیه سوخته چه روزگار تیره ای خیره به پست تر شدن خیره به خیره سر شدن خیره به حمله ور شدن خیره به خون جگر شدن به این همه فراعنه به برده داری نوین به خوردن تن جنین به این قساوت زمین مدرسه‌های بی‌پناه دخترکان بی‌گناه بیا کمک رسیده آه سنگدلان روسیاه دریدگان پر غضب دهان نجس و بی ادب مریض و واجب المطب قماش تجزیه طلب پشت به ساحت وطن در التماس اهرمن نمیزنی؟ چرا؟! بزن! آه وطن وطن وطن صبر چگونه می‌کنی بر این همه جفا علی بغض چگونه می‌خوری یاد بده به ما علی

آه امام اولین بگو به منجی زمین تمام دلشکستگان منتظرند بعد از این

میان دشمن و وطن ننگ بر آن که شک کند ننگ بر آن که خواسته شمر به ما کمک کند

بکش غم کشنده را مبر ز یاد خنده را فکر نکن چه می‌شود خدا بس است بنده را بکش غم کشنده را مبر ز یاد خنده را فکر نکن چه می‌شود خدا بس است بنده را