Bi Maghsad

من همه مسیرها رو رفتم الآن توو دل جادمه مقصد اشک هام روو گونه هام میرقصن تنهام ولی همراهم هنوز خاطره هام هستن من خستم روحم رو کندم از این بدن رفتم تا برزخ اینجا توو این برزخ با دست های خودم نمیکنم کاخی رو که ساختم خراب نقش نمیشه هر نقشه ای داشتم برات کسی نمیکنه آرزوی باختن برام پیر نمیشم تا دونه ای که کاشتم دراد مامان نمیگه چه خواب هایی که داشتم برات به دوزار نمیفروشه تو رو رفیقت آدمها ترجیح میدن خود تو رو به جیبت چشم ها نمیبینه صدی رو فقط آدمها زور نمیزنن بشن بدی رو بلد نه نمیکنن دل و روح کسی رو لگد روت نمیگیرن که بگیرن مسیر رو ازت توو این برزخ هر وقت دلت بخواد یکی رو داری توو هر شرایطی بده نجات یکی که نتونه ببینه که تو گرفته صدات بشه خیال راحت بهش بگی برسه به داد چاق چاقه نفست رمقت کسی نمیکنه دمقت خوب نمیشه حال احدی از غمت هیچکسی نمیبره نمیدوزه عقبت تو هم عین خودمی، ریختنت به هم منم مثل تو ام، عین تو میکشنه دلم منم روزی صد بار خسته میشم اما فکر نکن به این زودی دست میکشم نه پر حرفم لب هام بستست پر سر صداست توی مغزم ولی من الآن یه سکوت تلخم پر رنگ بودم الآن کمرنگم انگار هر چی بود رو نقش بازی کردم جایی نموند واسه تصویری از من رو بوم نقاشی محوم از پیش خودم رفتم باید برگردم من خستم روحم رو کندم از این بدن رفتم تا برزخ رفتم