Noor

اگه تنهایی قاب عکس قلبت بود بودی هرجایی توی سینه دردش موند تو این سرپایینی حس می کنی فردایی نیست صبحا تب داری دیره، نیمه شب پا میشی

آسمون من هم ستاره ی تو راهو نشونم میده نمیشه تو، نه، دوری بکنی ازم آره، اینو دنیا فهمیده

نور راه من نیمه شبا، تو جاده ها نیازی ندارم من به ماه هر چی دارمو میذارم پای اون خنده های زیبای توی زیبا

اگه تنهایی قاب عکس قلبت بود بودی هرجایی توی سینه دردش موند تو این سرپایینی حس می کنی فردایی نیست صبحا تب داری دیره، نیمه شب پا میشی

آسمون من هم ستاره ی تو راهو نشونم میده نمیشه تو، نه، دوری بکنی ازم آره، اینو دنیا فهمیده