Kashtam

این رَگایِ آسفالت میرن تو قلب شهر ماشینا تو جریان ساختمونها خونشن آدمهای توشم همشون تو چشن غذاها تو دهن میرن راهی روده شن نصفی هضم نصفی دیگه فاضلاب همون جایی که فرصت هست هنوز واسه تازه ها حل شدن توی محیط، فهمیدن توحید، تماشای دوباره روییدن جوونه ها

ما رشد کردیم تو این شهر خاطرات شدن بیشتر حرکت حتی توی خاک توقف هیچ وقت پی تنفر نیستم، تعصب! چی هست؟ وقتی تصویر کلا قشنگه چرا ببینم ریز تر؟ بزرگتر تو این شهر عاقلتر تو اینشهر عاشقتر تو این شهر میمونم تو این شهر این راه ها که آشنان، این جریان تو ریشهاست این خطها موازی این شکلها کلیشه است

دور خودم میچرخم قد میکشم تهش میدم بار اگه فشارم بیاد روم جای گل یهو در میآرمم خار غم دل گیر شد گرفت تار منم براش زدم روی تنبک قلبم گذاشتم وسط ضرب ولی دیگه گوشم نیست بدهکار به حرفهای مفت دنبه های دم کلفته بترسونن کنی خوف پ ولی بدون همه حرف مفته سر سوزن روزنه به نظرم اون ور روشنه، مسالهرشدمه ریشه ها میتنن سمت نور دونشم تو مشتمه

من کاشتم تو این شهر شاخه ها شدن بیشتر حرکت روی خاک توقف هیچ وقت تصاحب کنم نیستم میخوام رشد کنم بی شک وقتی تا ته راه عشقه، ترس و میبینم ریز تر با جرأت تو این شهر محکمتر تو اینشهر میخونم تو این شهر میشم رد از این شهر این داستان که آشناست تصویرا تو شیشهاست این چرخها مساوی این چرخه همیشه است