Batel Shod

خیلی دارم دنبال خودم میگردم یواش یواش دارم میرسم آره، دارم میرسم بهش

هیچوقت نچسبیدم به اون چیزی که داشتم روابط اجتماعی همش فیریک بود واسم ولی من اَ پیشرو نگرفتم بلیط باختن از خدای بالا سرم فقط دیدیم چراغ سبز وحشی ساختیمش همیشه کجو ترجیح دادیمش ترجیح میدیم تا میتونیم نریم سمت آیینه به خودمون زل نزنیم چون حقیقتش تاریکه غریضه است و طبیعتش شریعت فانیه

دوییدیم تو ثانیه چون صدمش طولانیه تو خودمون راهی ساختیم که پرتوش نورانیه تو بهشتم رو به روم نشسته گابریل جنس نورو داری وقتشه پرت شی تو قافیه زمستونا دنبال در آپارتمان باز که تو انباریش مچاله شیم بخوابیم با لباس

با کوچیکترین صدا میشیم بی تاب و جابه جا از این غار به اون غار میریم تو دیوار برم داشت از این کار، به اون کار، سرنوشت تو قلم بود پس عاشق شدم همونجا فرقی نداشت کجا ام و دنیا میره به کجا شغال میره عشق و حال

تو زباله ان گشنه ها و غبار میشن قله ها با دلار میشن اژدها یا شعار میدن ضد ما بخدا من تو چش همه شما دیدم انقلاب طنابمون به بالا وصل نداریم ترس از ارتفاع اگه پشت همدیگه نباشیم این رویا اشتباست

اون چیزا که تو تاریکی بهت گفتم تو روشنایی بازش کن هرچی که راه میری دل گشنه ست هیجانتو رامش کن از زمین که به ماه میری یه نقطه است که تو نادونی خوابش برد هر دفعه بهم تابیدی شعر گفتم و دعای ساحری باطل شد، باطل شد

تو پسر خدایی، پس بتاب به مردم قبولی پیش ما نمیخوادش مدال گندم تو که تو گوشِت میخوایی بشنوی صدای درد و اونی که تو میخواستی میداد بوی صدای مرگو بگو چرا فقط داری پی عنش میگردی باید با همین چیزایی که داشتی سرش میکردی ولی همیشه همه چی میدیم بعدش میفهمیم اگه شب حرکت نکنی تو قلبت میگن رید

دیگه تو تاریکی نمیمونی و غمت نی یعنی بودن تو این لجنزارو بکنیم برا چی تمدید تو زندانی نیستی دست و پاتو برا چی بستی اگه وصل شی پاره میشن همه قوانین از پیش نوشتیم نامه به نفرین به خدا نامه نوشتیم فهمیدیم آیه نوشتیم ماها صاحب بهشتیم

شکل طالب خشتیم اون که فکر خودش نی حتی نی لایق مشکی اصلا تو قایق عشق نیست دیگه خودم نمینوشم میدم باده به ابلیس رسیدم به سرزمین خدا تو ساحل کشتی تو زمینای ملخ زدتونم کاشف کشتیم

این واژه ها شفات میدن بی اینکه باشه پزشکی بیا بذاریم کنار اون چیزا که لازم دل نی اگه حاکمت عشقه نگو تو جاده فلش نیست اگه الان اینجایی قبلا اجازه گرفتی ما هم مث اونیم ولی شدیم خالق زشتی

اون چیزا که تو تاریکی بهت گفتم تو روشنایی بازش کن هرچی که راه میری دل گشنه ست هیجانتو رامش کن از زمین که به ماه میری یه نقطه است که تو نادونی خوابش برد هر دفعه بهم تابیدی شعر گفتم و دعای ساحری باطل شد، باطل شد

این یه راه حل واسه زنده موندنت دیگه تو جبهه بودن باشه تنها فکر تو سرت میخوایی کجا فرار کنی وقتی گرفته رو همه اینکه زندگی میکنیم برعکسش شکل روحمه بارها چمدونمو بستمو تنهاش گذاشتم تو ایستگاه های بعدی همونارو برام گذاشتن این چیزا برای تو سوال و برا خدا سلم این چیزا که برام دوباره یه حیات رو ساختن

نیاز به عمق دید کی میگه ماه نقره نیست ایمان به بی نهایت میکنه باورو سفید همه ساعت ها از بهترینه آینده بگید از وقتی بچه تو رحم صدای مادر رو شنید اگه جهان سمیه جمع ها برات منفیه مث خورشیدی شو که به یخ ها حرارت میده بمون تو منطقه ای که هنوزم هواش ابریه مهمم نیست اگه هزار دفعه خراب کردیمیش

اون چیزا که تو تاریکی بهت گفتم تو روشنایی بازش کن هرچی که راه میری دل گشنه ست هیجانتو رامش کن از زمین که به ماه میری یه نقطه است که تو نادونی خوابش برد هر دفعه بهم تابیدی شعر گفتم و دعای ساحری باطل شد، باطل شد