Sahel

به ساحل رسید این قایق و شکستم فکر می کردم لایق شکستم ولی بردم، زمین خوردم نامه است و این باطل تو دستم فقط بالا میدم بادبان ها رو به ساحل می رسونه گادماها رو

تنها نمی ذاره کاپیتان ها رو تو هم بیا وا کن گره هاتو کشتی تو تنهایی لنگر انداخت

دلم سردتر از آب توی شونه دزدای دریایی شده بود تنها همدمم باز

آسمونو سیاه کردن ابرها غرق شدم من محو افکار توی طوفان و رعد و برق ها همه خوبی ها رفتن از یاد ولی بندها رو وا کردم به خودم اکتفا کردم مال خودم شد تصمیمم هنوز کارموشم دارم پس میدم

تصویرم از آینده اینه پارومو تو دست می گیرم توی قایقم می شینم و میرم به سمت تغییرم

به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم هنوز اول راه چرا وا بدم چرا وا بدم به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم من زندگی نمی کنم واسه مرگ واسه مرگ

یه رو می گذره بدتر از اون که معنی نمیده این عقربه برام باید از لایه منگنه درام اون که سرش پایین بود و سر بر الان از چشام می ریزه اشک شوق

خستگی جلوی من خسته شد دیگه همه بازیگرم بسته شد از اشتباه می گیرم درسش رو جلو ماله بود هی پریدن خواستن بزنن با هیت زمینم

از بقیه خیر ندیدم ولی یه روز میاد من بهترینم انگار کل این آدما پشت من

زخمی ام ولی نکشتنم دوستای قدیم الان دشمنن کلی دونه توی دو تا مشتمن چرخمون تابیده نور خورشید باید با زندگی رو به روشیم

لباس نو بپوشیم دیگه خوشبختی پشت گوش نیست دو قدم مونده به خط پایان افتخار می کنم به رد پاها می گیرم خودمو دسته بالا واسه رسیدن به هدف جنگه حالا

به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم هنوز اول راه چرا وا بدم چرا وا بدم به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم من زندگی نمی کنم واسه مرگ واسه مرگ

پریدن ولی از روق پرواز مسیرم صعودی رو به ابرهاست معنی داره بودنم باز به قله می رسه اون که تنهاست نه، من کم نمیارم تو باغچه زندگیم غم نمی کارم به لبخندم دلبستگی دارم که قورت میدم میره همه خستگیامن

به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم هنوز اول راه چرا وا بدم چرا وا بدم به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم من زندگی نمی کنم واسه مرگ واسه مرگ

به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم هنوز اول راه چرا وا بدم چرا وا بدم به ساحل می رسه قایقم می رسه قایقم من زندگی نمی کنم واسه مرگ واسه مرگ