Rokh - Dang O Dong

سر به دار کدوم شهری نعره هاتو تو روم زدی جلوم نطق کشیدیو لغز خوندی گنده گوزیاتو سرود کردی اسم تو گَنگ شد نام خیلیا رو خون رقصید گوش بُر صوتیای ستون پنجی تو زلال آب ما رسوب کردین ملّی ام با کار برون مرزی کلمات من به بلوغ رسیدن خودمم بخوام اونا دروغ نمیگن کام نمیده لفظات، گیریم داره پس آتیش میزنم، اگه توتون ببینم بگو بچه کجایی؟ اسم محلّتو بشاش توش بهم بگو طبقه چندی تا بفهمم ادّعات بجا بود؟ چون اونی که تو میخونی گَنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گُنگه افتاده اینجا شکّ و شبهه دِ از کدوم طبقه ای مَرد گُنده اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه باس حساب پس بدی دنگُ دُنگه دیدم از نسل خاله توران کرده کرّه کف رپ فارسی شدم دست به مهره غم سر سپردگیو سمّ سرفه جوونارو میدیدم بالا حلقه مرده! بلده کارای ولد زنا سارق زبون طبقه پایین در حدّ اشاره از خونه زندگی ما فهمتونه بالا زندگیته، کف لفظتونه پیش میرین، اما میخوره پستون هی شعرا سادس ولی پیچ میخوری تو جیم جنگو دیدی جیم میشدی نونشو میخواستی، گافشو دادی گشنه ام نباشی اینجا، سیر میخوری از درد ماها زدی ناخونک خونت حرومه به سطح ساطورم اما اگه حس میکنی بارته دایره لغاتم، دارته چون اونی که تو میخونی گَنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گُنگه افتاده اینجا شکّ و شبهه دِ از کدوم طبقه ای مَرد گُنده اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه باس حساب پس بدی دنگُ دُنگه رپم راه دست رُخ روستا زاده س تو نو کلیشه خون لفظ بلد بچه خوشگل بد بَزک به من صاف و ساده ش تو بزن کم کلک آچمزمی داری هوای سلطنت؟ پس نادونی نمیشه خرده گرفت بهت ولی میشه درشت بارت کرد گلریزون میکنم بگو لالت چند تفاله ی ادبی، توو فالت هس که پیش بینی پذیره مسیر زندگی که امثال شما توش راه برن ما به حرکت زنده ایم تو هنوز منتظری ثابت شم؟ آروم وا نستا چون! اونی که تو میخونی گَنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گُنگه افتاده اینجا شکّ و شبهه دِ از کدوم طبقه ای مَرد گُنده اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه اونی که تو میخونی گنگ نی گنگه باس حساب پس بدی دنگُ دُنگه