Mokhtasar

پاشو پرش کن دوتا بزنیم شکر خسته از همیم میدونم چقد مریضم خودم نمیخواد خودتو به اون راه بزنی

منو تاریکی دوستای قدیمیم عمیق بودنو توش اوستا ترینیم ببین حقیقته ناله نی گلم پوست کلفت تر از من تو پوستا ندیدی تو

ولی نجاتم بده یه حسی نده بم که کسالت بده منو این طناب بد تو نخ همیم واس ادامه بهم جسارت بده اینا میگذره از تو ذهنم من روحم گندس واسه جسمم بفهم لعنتی یه بارم شده من جا نمیشم توی جلدم

منو این وان و این شمع روشن کالبد چغری که من توشم یه روز همشونو ترک میکنم

قسم به این ماه نیمه روشن

نه بهشت و میخوام نه جهنمتو من میام پیش تو فقط خود تو قرارمون سر جاشه نه

مه خنجر یه غنچه یه سرخ دور شدم هی نشم پاپیچتون نمیخوام گم شی تو مارپیچ توم

بزرگ شد روح جا ماهیچه تون بازی خودش میشه بازیچتون شدم بزرگ راه آرواره های شهر گربه های بی پدر گرگ های نیمه شب

رقص لاشخورا برای این سگای برده ترس آشوب های صحنه دست پشته پرده یه خواب بلند یه راه تو چاه نمیشه از اینجا پرید با دوتا بال کوتاه

پکری توی اوج زندگیت رو به رشد همه چی داری اما جوونیتو اینجا کشت یه چیز هست تو تنهایی که من بش میگم اون خط باریکه پاتو اونور بزاریش مشتی خود تنهات میشی چندتا تیکه تیکه ها با هم حرف میزنن دوست میشن بعد به هم میزنن جنگ اعتقاد بینشون هرکی ام بیاد پس میزنن پس دور شدم هی نشم پاپیچتون