Shaazdeh Khanom

دو تا دستام مرکبی، تموم شعرام خط خطی پیش شما شازده خانوم، منم فقیر پاپتی غرور رو بردار و ببر، دلم میگه دلم میگه غلامی رو به جون بخر، دلم میگه دلم میگه

شازده خانوم قابل باشم، باید بگم به شعر من خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی

عجب عجب چه رند و چه بلا شده دل پدر سوخته ام باور کنین ز شوقتون اشکی شده چشم به در دوخته ام

شازده خانوم قابل باشم، باید بگم به شعر من خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی

فرصت بدین عاشقیمو خدمتتون عرض می کنم واسه فرار از دلم، دو پا دارم، دو پا دیگه قرض می کنم

شازده خانم قابل باشم، باید بگم به شعر من خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی

فرصت بدین عاشقیمو خدمتتون عرض می کنم واسه فرار از دلم، دو پا دیگه قرض می کنم

شازده خانم قابل باشم، باید بگم به شعر من خوش آمدی خوش آمدی خوش آمدی شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا به منزل خود آمدی خود آمدی خود آمدی