Sina Sae - Kooch (سینا ساعی - کوچ )

ببین میدونم این رفتنِ سخته این خاطرات توو دفترِ تلخه این هم میدونم تو محکمی و میدونی که این مسخره جبره هیچکی نمیخواد از کشورش بره نمیخواد بشکنه دلش فاصله هر قدر که هستش یادته مهم مقصد قلبه

رفتنای با قلب گاهی لب مرزِ شکست کی فکر میکرد که مهاجرت ته ته قصه ست هر وقت غربت گرفت من رو لحظه لحظه گریه ست اما نگاه آخر تو توو مغز من که زنده ست امید میمیره، میمیره تا که یهو میری اشکاتو میخوری و ساکتو میچینی بعد اینکه تصمیم دردناکتو میگیری میشه جنگ تو و ریشه در خاکِ فراموشی این یعنی خوب نیست حال من یعنی زوری عازمم مجبوری باید توو این راه برم وضع پولیم هم خوب شه، حال روحیم فاجعست آتیش دوری رو نمیشه به این زودی خاکستر هر کاری کنی خونه رو یه جوری یادت هست که میشی توو خیالش حبس همش میمونی با یه ترس میگی چه سودی داره پس میدونی کوچ میاره یأس

این رفتنِ سخته این خاطرات توو دفتر تلخه این هم میدونم تو محکمی و میدونی که این مسخره جبره هیچکی نمیخواد از کشورش بره نمیخواد بشکنه دلش فاصله هر قدر که هستش یادته مهم مقصد قلبه (مقصد قلبِ) (مقصد قلبِ) (یادته مهم مقصد قلبِ)

دیره واقعا عمره میره راحت کلی ایده دارم اونجا بی نقابم اینجا نیست اصالت گیره کارم میوه هامم زیر آفَت این یه راه هم میشه آخرین نجاتم توی این چمدون کیسه طاقت بعد صبر ایوب دست رد و مغز مغلوب اونجا بهر از هوش اینجا از خرد پوچ چرخ گردون دست به فرمون سمت اندوه پس دلم سوخت زجه زد توش سهم من کوش؟ توو این چمدون یه بسته افسوس حقوق تو هیچ، جوون موجی بدون توجیه اونجا رو به رشدی اینجا توی مشتی روحت کفری از بوی توهین، خوی دزدی، پول مفتی پر دوده محیط، خونه پوکید توی این چمدون یه پوشه امید حق به جانب نیستم از نگاه من این حرف ساده اونجا بختت بازه اینجا بختت باطل هر سکانس نقشه هام که رفت به باد ضربه های چند جناح روو زخم بازم خنده داره توی این چمدون یه کهکشانه

این رفتن سخته این خاطرات توو دفتر تلخه این هم میدونم تو محکمی و میدونی که این مسخره جبره هیچکی نمیخواد از کشورش بره نمیخواد بشکنه دلش فاصله هر قدر که هستش یادته مهم مقصد قلبه نمیخواستم این رفتن رو نمیخواستم این لحظه رو