Zolf

زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ناز بنیاد نکن تا نکنی بنیادم

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر سرمکش تا مکشد سر به فلک فریادم

شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس تا به خاک در آسف نرسد فریادم

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند رو من از آن روز که در بند تو ام آزادم

لی دلی ل ل ل ل ل لی دلی ل ل ل ل ل می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر سرمکش تا مکشد سر به فلک فریادم زلف را حلقه مکن تا مکنی در بندم طره را تاب مده تا ندهی بر بادم یار بیگانه مشو تا نروی از پیشم غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم زلف را حلقه مکن تا مکنی در بندم طره را تاب مده تا ندهی بر بادم رخ برافروز که فارغ کنی برگ گلم قد برافراز که از خلق کنی آزادم شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را یاد هر ؟؟؟ مکن تا نروی از یادم زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم ناز بنیاد نکن تا نکنی بنیادم