Khodahafez

خداحافظ، خداحافظ سفر میکنم، با ناتوانی به سرمنزل، بی آشیانی بهار جوانی، خداحافظ تو ای زندگانی، خداحافظ

دل آزرده از غوغای هستی گریزانم از دنیای مستی از این ساغر و ساقی پرستی خداحافظ ای بزم میخانه خداحافظ ای جام و پیمانه

ز افسانه هستی چه سود، ای دل مراد هست و بودن چه بود، ای دل خدایا چو مجنون پریشانم از این زنده بودن پشیمانم من این زندگی را نمیخواهم چرا زنده هستم، نمیدانم

سفر میکنم، با ناتوانی به سرمنزل، بی آشیانی بهار جوانی، خداحافظ تو ای زندگانی، خداحافظ